بر اساس آمار منتشر شده در اکثر کشورها، تصادفات رانندگی اولین عامل مرگ و میر در کودکان سنین ۱ تا ۱۴ سال می باشد. همچنین بر اساس آمار، ۵۷٪ تلفات فوتی کودکان ۰ تا ۱۵ سال در تصادفات رانندگی به دلیل ثابت نبودن شرایط نشستن کودک در صندلی خودرو بوده است. نکته قابل توجه این  می باشد که اکثر والدین و بزرگسالان با نحوه صحیح نشستن کودکان در اتومبیل و وسایل لازم برای افزایش کودکان در هنگام نشستن در خودروی در حال حرکت آشنا نیستند. این در حالی است که صندلی های مخصوص کودکان (Car Seats) و همچنین صندلی های تقویتی (Boosters) برای بالا آوردن سطح بدن کودک در هنگام نشستن می توانند به میزان قابل توجه به بهبود ایمنی کودکان کمک کند.

قوانین کلیدی در استفاده از صندلی کودک

  1. کودکان زیر ۱۲ سال می بایست لزوما در صندلی عقب خودرو بنشینند. این امر خطر مرگ کودک در تصادفات رانندگی را ۳۶٪ کاهش می دهد.
  2. کودکان مادامیکه نمی توانند از کمربند خودرو استفاده کنند می بایست از صندلی مخصوص کودکان و یا صندلی تقویتی استفاده نمایند. این امر معمولا از سن ۸ سالگی و یا قد ۱۴۵ سانتیمتر لازم نمی باشد.
  3. هیچگاه صندلی کودک مخصوص رو به عقب (Rear Facing Carseat) را نباید بر روی صندلی جلوی خودروی دارای کیسه هوا (Airbag) فعال قرار داد.
  4. تا جایی که امکان دارد می بایست بچه را در حالت رو به عقب در خودرو نگاه داشت. این امر بهتر است تا کودکان دارای وزن ۱۶ و یا ۱۸ کیلوگرم رعایت گردد.
  5. صندلی کودک مورد استفاده می بایست دارای استاندارهای ایمنی از مراجع معتبر باشد. صندلی مورد استفاده می بایست متناسب با کودک، اتومبیل و بودجه انتخاب شود. صندلی کودک باید دارای ویژگی هایی باشد که در تمامی سفرها قابل استفاده باشد.
  6. کمربندهای مهار صندلی می بایست به خوبی و با راحتی کودک را نگاه دارند. صندلی باید به راحتی بر روی صندلی خودرو قرار گیرند و کمربندهای ایمنی خودرو به خوبی آن را قفل کنند.
  7.  از استفاده از صندلی های کودک مستعمل به ویژه اگر صندلی بیش از ۶ سال استفاده شده باشد می بایست پرهیز نمود. به ویژه اگر از اتفاقاتی ممکن است برای صندلی افتاده باشد بی اطلاع باشیم و یا اگر صندلی دارای شکستگی یا ترک باشد این امر اهمیت بیشتری می یابد.

چرا حالت رو به عقب برای کودکان ایمن تر می باشد؟

معمولا یکی از سوالاتی که برای والدین پیش می آید این است که "چرا نشستن کودک به صورت رو به عقب (Rear Facing) ایمن تر است و از چه سنی می توان کودک را در حالت رو به جلو نشاند؟" آنچه مسلم است اینکه کودکان لزوما می بایست تا یک سالگی و وزن ۹ کیلوگرم به حالت رو به عقب در خودرو قرار داده شوند. توصیه شده است کودک تا سن ۲ سالگی و تا زمانی که به حداکثر وزن یا قدی رسیده است که می تواند در صندلی قابل تغییر (Convertible Seat) بنشیند به صورت رو به عقب (و البته در صندلی عقب خودرو) قرار داده شود. برخی مراجع مانند American Academy of Pediatrics این امر را تا ۲ سالگی الزام کرده اند. اداره ایمنی ترافیک راه های آمریکا (NHTSA) نیز این امر را تا ۳ سالگی توصیه نموده است. در کشور سوئد کودکان تا سنین بالاتر، حتی تا ۴ سالگی به حالت رو به عقب در خودرو نشانده می شوند.

بر اساس آمار (رجوع شود به سایت Crashtest.com) تصادفات از جلوی خودرو (Frontal Crashes) علت ۷۲٪ از تلفات جانی حوادث رانندگی هستند. تصادفات از طرفین  خودرو (Side Impacts) عامل ۲۴٪ تلفات و تصادفات از قسمت عقب خودرو (Rear Crashes) سبب ۴٪ تلفات جانی شده اند. لذا تصادفات از جلوی خودرو که معمولا خودرو در این حالت از سرعت بیشتری نیز برخوردار است اهمیت زیادی در ایمنی سرنشینان خودرو دارد.

در حالتیکه کودک به صورت رو به عقب در خودرو نشسته است، در صورت وقوع تصادف از قسمت جلوی خودرو، نیروی تصادف به کل بدن کودک شامل کمر، گردن و سر وارد می شود. در این حالت سر کودک به نسبت بدن وی تغییر وضعیت سریع (حالت پرتاب شدن) نمی دهد و به نخاع و ستون فقرات کودک نیز آسیب کمتری وارد می شود. نشستن به حالت رو به عقب موجب افزایش ایمنی سرنشینان برای تمامی سنین می شود لیکن این امر در مورد کودکان که بدنی آسیب پذیرتر دارند اهمیت بیشتری دارد.

قرار دادن کودکان در اتومبیل در ماه های ابتدایی تولد به صورت رو به عقب در حالت خوابیده و با استفاده از کریر (Rear-Facing Infant Carrier) صورت می گیرد. در ماه ها بعد و با بزرگ شدن کودک می بایست وی را به صورت رو به عقب با استفاده از صندلی قابل تغییر (Rear-Facing Convertible) مستقر نمود.